1. Yorki – popularne psy-maskotki to, wbrew pozorom, rasa pracująca, a nie urocze kanapowce. Wyhodowane zostały do tępienia gryzoni w domach ubogich XIX- wiecznych robotników brytyjskich. Odwalały także robotę za koty w przędzalniach, młynach i kopalniach. Podobno długa sierść tych psów miała być pomocna, kiedy tkacze nie mieli w co wytrzeć ubrudzonych rąk ;-) Pasja Yorków do polowania na szczury była tak wielka, że robotnicy urządzali sobie zawody – wypuszczali na arenę gryzonie, a psy konkurowały w wyłapywaniu ich. Zwycięzcy stawali się później cenionymi reproduktorami.
2. Westie (West Highland White Terrier) to także niestrudzeni tępiciele gryzoni. Jest to jedyna rasa psów, której ogon u nasady jest niemal tak gruby, jak reszta kręgosłupa. Dzięki temu można było bezpiecznie wyciągnąć psa za ogon z tunelu, jeśli utknął w nim w trakcie polowania. Bardzo gęsta sierść psa miała go chronić przez ukąszeniami szczurów. Istnieje anegdota, która ma tłumaczyć , dlaczego psy tej rasy są białe –szkocki szlachcic pułkownik Edward Donald Malcolm zastrzelił kiedyś na polowaniu swojego rudego teriera, myląc go z lisem. Postanowił więc wyhodować rasę białych terierów, których nie da się pomylić ze zwierzyną.
3. Mopsy, ze względu na specyficzną, krótką budowę czaszki, bardzo łatwo się przegrzewają i cierpią na problem związany z… wypadaniem gałek ocznych.
4. Istnieją dwie, oficjalnie uznawane przez FCI rasy psów, powstałe w wyniku krzyżówki psa z wilkiem. Są to: czechosłowacki Wilczak i Saarlooswolfhond. Obie rasy powstały przez skrzyżowanie wilka z owczarkiem niemieckim. Czechosłowackie wilczki (na zdjęciu) miały pierwotnie służyć w czechosłowackiej straży granicznej. Podczas pierwotnych eksperymentów z rasą w latach 50-tych okazało się, że psy te odziedziczyły po wilczych przodkach niebywałą wręcz wytrzymałość: podczas gdy owczarki niemieckie po przebiegnięciu 50 kilometrów potrzebowały ok. 12h na odpoczynek, wilczaki były w stanie przebiec dystans 100 km i do regeneracji sił wystarczyły im 4h. Psy te z wyglądy tak bardzo przypominają wilka, że bardzo często odgrywają w filmach role „wilczych statystów”. Do dzisiaj rasa zachowała bardzo wiele cech pierwotnych i zaliczana jest do grona psów (bardzo) „nie dla każdego”.
5. Berneńczyki, psy o masywnej budowie i dużej sile, wykorzystywane były przez mieszkańców Alp nie tylko jako psy stróżujące, ale także… zwierzęta pociągowe. Ciągnęły wózki z mlekiem, a nawet zaprzęgane były do wożenia ludzi. Psy te mogą udźwignąć dziesięciokrotność swojej wagi.
6. Chihuahua to najmniejsze psy na świecie – ważą jedynie 3 kg. Wywodzą się prawdopodobnie od psów zwanych Techichi i Xolo, hodowanych przez azteckich władców. Pieski te są tak małe, ze częstym problemem w Ameryce jest porywanie ich z podwórek przez ptaki drapieżne. Niestety, z powodu mikrych rozmiarów psy te często nie są w stanie rodzić samodzielnie i przychodzą na świat przez cesarskie cięcie.
7. Basenji to jedna z najbardziej pierwotnych ras psów na świecie – odkryte zostały przez Europejczyków w Kotlinie Konga. Co ciekawe, psy te nie potrafią szczekać – doskonale natomiast jodłują ;-) przez co często nazywane są „kocimi psami”
8. Pudle to, wbrew pozom, jedne z najinteligentniejszych psów. Pod względem podatności na szkolenie wyprzedzają nawet owczarki niemieckie.
9. Za najinteligentniejszą rasę psów uznaje się powszechnie border collie. Całkiem niedawno udało się dowieść, że psy tej razy można nauczyć rozróżniania nazw ponad tysiąca przedmiotów – jednocześnie są one w stanie odróżnić nazwę przedmiotu, od komendy.
10. Amerykanie przodują w dziedzinie hodowania ras hybrydowych. Jedną z najbardziej znanych są labradoodle – powstałe przez skrzyżowanie labradora i pudla. Na pomysł skrzyżowania tych dwóch ras wpadli akurat Australijczycy – inspiracją stał się pewien niewidomy pan, który potrzebował do pomocy psa-przewodnika, ale miał alergię na psią sierść. Ponieważ pudle mają hipoalergiczny włos, skrzyżowanie ich ze sprawdzającymi się w roli psa-przewodnika labradorami wydawało się oczywistym pomysłem. Pomysł ten bardzo szybko podchwycili Amerykanie. Ponieważ nie jest to dosłownie rasa psa, a jedynie krzyżówka, fenotyp nie jest jednorodny – na świat przychodzą więc psy o różnym umaszczeniu, długości włosa i różnej wielkości. Hodowcy pracują jednak nad utworzeniem jednolitej linii hodowlanej tak, aby moc zarejestrować nową rasę.
11. Dogi niemieckie pierwotnie używane były do polowania na grubego zwierza. Wielkim miłośnikiem tej rasy był Otto von Bismarck, a sami Niemcy uznają je za część dziedzictwa narodowego.
12. Psy rasy Chow Chow pochodzą z Mongolii, gdzie używane były do polowania na wilki i grubą zwierzynę. Szacuje się, że historia rasy liczy sobie ok. 2000 lat, co z pewnością czyni ją jedną z najstarszych na świecie. Jest to też jedna z najczystszych i najmniej zmienionych przez lata ras – potwierdzają to stare ryciny. Ich gęsta sierść i gruba skóra chroniły je przed obrażeniami. Przez Tybetańczyków wykorzystywane były jako psy pociągowe, pomagając w transporcie. Chowane były też dla mięsa i futra. Jedną z ciekawostek dotyczących rasy poza, oczywiście – niebiesko-brunatnym językiem, jest fakt, że suki są agresywniejsze i bardziej szczekliwe od psów. W Europie pojawiły się prawdopodobnie pod koniec XVIII wieku (tak podają najwcześniejsze źródła). Podobno jeszcze w wieku XIX prezentowane były w brytyjskich ogrodach zoologicznych jako dziki gatunek.
13. Najwyższym psem odnotowanym w księdze rekordów Guinnessa jest dog niemiecki imieniem Giant George – mierzy 1m 10 cm od ziemi do grzbietu, a jego długość od czubka nosa do końca ogona to ok. 2 metrów.
14. Polska ma 5 rodzimych ras psów: polskiego owczarka podhalańskiego, ogara polskiego, polskiego owczarka nizinnego, gończego polskiego i charta polskiego. Najstarszą z nich są charty – istnienie tej rasy potwierdzają dokumenty jeszcze z 14 wieku.
15. Łajka, pierwsze żywe stworzenie na orbicie okołoziemskiej, została zabrana z ulicy do eksperymentów, jako bezpański pies. Wbrew mylącemu imieniu, była mieszańcem, a nie szpicem. Od początku nie przewidywano ściągnięcia psa na ziemię – zapasy żywności dla psa miały starczyć najwyżej na 10 dni, a jeśli Łajka przeżyłaby dłużej – dostałaby zatrute jedzenie. Oficjalna propagandowa wersja historii o Łajce głosiła, że przeżyła ona w kosmosie kilka dni. Dopiero w 2002 roku wyszło na jaw, że pies przeżył zaledwie ok. 7 godzin, a zdechł nie, jak wcześniej twierdzono, z powodu hipoksji , ale na skutek przegrzania i stresu.
16. W służbach mundurowych pracują nie tylko owczarki niemieckie, labradory, czy wyżły. Szczególnie liberalny stosunek do rekrutowania psów ma japońska policja, która pozwala przystąpić do testów psom dowolnej rasy – jeśli tylko je przejdą, dostają pracę. W 2010 roku do policji dostał się długowłosy Chihuahua imieniem Momo, ponieważ wykazał się wyjątkowymi zdolnościami tropiącymi. W ten sposób zyskał status najmniejszego na świecie psa policyjnego. Jego zadaniem stało się poszukiwanie pod gruzami ofiar katastrof naturalnych.
17 . Bloodhoundy uważane są za najlepsze psy tropiące. Jako rasa mało znana w Polsce, kojarzona jest najczęściej ze scenami pościgu w Amerykańskich filmach – faktycznie, psy tej rasy bardzo często pracują w amerykańskich służbach mundurowych. Nazwa Bloodhound oznaczała pierwotnie tyle, co „pies czystej krwi” (pierwotnie: pies o błękitnej krwi: Blue Blood Hound). Wszystko dlatego, że pochodzą one od Celtyckich psów, używanych do polowań jeszcze w czasach prehistorycznych. I to właśnie te psy postanowili hodować mnisi w klasztorze św. Huberta w górach Ardeńskich. Odizolowany klasztor prowadził niezwykle restrykcyjną hodowlę, prowadząc do powstania „rasy czystej krwi” bez domieszek. Z powodu swojej historii nazywane są one także psami Św. Huberta – podobno sam święty wyruszał z nimi na polowanie.
18. Do niedawna szkoląc psy opierano się na tzw. teorii dominacji, zakładającej, że psy w domowym stadzie ustanawiają sobie hierarchię podobnie, jak wilki. Na gruncie tego przekonania wyrosło sporo mitów, mówiących, że nie należy psa przepuszczać w drzwiach, czy że człowiek powinien jeść posiłek jako pierwszy. Sam twórca teorii dominacji – John Fisher – pod koniec swojego życia wycofał się z niej, przyznając, że obserwacje dokonywane były na wilkach i w dodatku żyjących w niewoli, niewiele więc mają wspólnego z zachowaniem silnie udomowionego psa. Obecnie coraz większą popularność zyskuje inna filozofia szkolenia psa, zgodnie z którą robi on to, co mu się opłaca (przynosi korzyśc). Szkolenia koncentrują się więc wokół „przekonania ” psa, że dana czynność jest przyjemna lub wiąże się z jakimś rodzajem gratyfikacji. Problemy z psim zachowaniem rozwiązuje się natomiast, pokazując psu, że zachowując się w dany sposób nic nie zyskuje, a traci (np. uwagę właściciela).
19. Popularne niemieckie podanie głosi, że psy rasy Leonberger wyhodowane zostały przez Heinricha Essiga, mieszkańca miasteczka „Lwia Góra” (Leonberg), który z zamiłowania kolekcjonował na swojej posiadłości różne gatunki zwierząt. Pewnego dnia miał on ponoć wpaść na pomysł, aby rozsławić swoje miasto tworząc psa, wyglądającego jak lew. Skrzyżował więc nowofundlanda z długowłosym bernardynem, tworząc nową, potężną i grzywiastą rasę psa.
20. Szarik, znany wszystkim owczarek niemiecki z „Czterech pancernych i psa”, w rzeczywistości grany był przez trzy różne psy. Najczęściej rolę tę odgrywał jednak pies milicyjny imieniem Trymer, który po śmierci został wypchany i „zdobi” muzeum Centrum Szkolenia Służb Wojskowych w Sułkowicach. Jeden z dublerów Trymera – pies imieniem Atak, grający w scenach kaskaderskich – tak bardzo różnił się od niego, że przed zdjęciami trafiał w ręce psiego fryzjera, który specjalnie go charakteryzował. Co ciekawe, w książce, na podstawie której powstał serial, Szarik nie był owczarkiem niemieckim, ale szczeniakiem po Łajce Syberyjskiej (czyli rosyjskim szpicem). Psy grające rolę Szarika szkolił pan Franciszek Szydełko, który tresował również m.in. „Psa cywila” ze znanego serialu i Sabę z ekranizacji „W pustyni i w puszczy”. Dziś uznawany jest on za etatowego eksperta od tresury psów na potrzeby polskiego kina – w swojej karierze zawodowej wyszkolił czworonogi na potrzeby 62 filmów .
21. Wilczarz irlandzki, jeden z największych psów na świecie (masa psów wg wzorca to minimum 54 kg), nie jest terierem, ani owczarkiem – to chart. Hans Rubner w „Encyklopedii psów rasowych” przytacza XIX-wieczy opis psa tej rasy, zgodnie z którym miał on prawie 120 cm wysokości (mierzonej, tradycyjnie, od podłogi do grzbietu).
22. Owczarek alzacki to inne określenie owczarka niemieckiego – rozpowszechnione za czasów PRL-u jako „lepiej brzmiące”.
Autor: Dziadekwie